Χριστιανός ασκητής, η μνήμη του οποίου τιμάται στις 19 Ιουνίου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι φέρουν το όνομα Παΐσιος και Παϊσία.

Ο Παΐσιος γεννήθηκε το 300 στην Αίγυπτο και καταγόταν από πλούσιους και  ευσεβείς γονείς. Ήταν δε ο μικρότερος από τα επτά αδέλφια του. Σε μικρή ηλικία, έμεινε ορφανός από πατέρα, αλλά η ενάρετη και στοργική μητέρα του τον ανέθρεψε με τα διδάγματα του Ευαγγελίου.

Όταν ενηλικιώθηκε, ο Παΐσιος πήγε στην έρημο κοντά στον περίφημο για την αρετή, την άσκηση και τη σοφία του αββά Παμβώ, μετά τον θάνατο του οποίου  απομακρύνθηκε στα ενδότερα της ερήμου, όπου έζησε με αυστηρή νηστεία και προσευχή. Αναφέρεται ότι επί εβδομήντα έτη δεν γεύτηκε καμία τροφή, παρά μόνο κάθε Κυριακή τη Θεία Κοινωνία.

Η φήμη του άρχισε να διαδίδεται ταχέως και πολλοί προσέτρεχαν προς αυτόν για να ζητήσουν την ευλογία του και να ακούσουν τους παρηγορητικούς λόγους του. Γι’ αυτό το λόγο ονομάσθηκε Μέγας από την Εκκλησία.

Γέροντας πλέον, μετά από παρακλήσεις πολλών αδελφών, εγκατέλειψε την έρημο και εγκαταστάθηκε κοντά σε κατοικημένες περιοχές, όπου δίδασκε και νουθετούσε τους πιστούς. Κοιμήθηκε ειρηνικά και τον έθαψαν στην έρημο, όπου ασκήτευσε.

Απολυτίκιο

Ο ένσαρκος άγγελος, των Μοναστών κορωνίς, ο άσαρκος άνθρωπος, των ουρανών οικιστής, ο θείος Παΐσιος, χαίρει τη αυτού μνήμη, συν ημίν εορτάζων, νέμει τοις κοπιώσι, δι’ αυτόν θείον χάριν διο εν προθυμία πολλὴ τούτον τιμήσωμεν.