Η έννοια της «διάβασης»

Αναστολή Λειτουργίας 21ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου
Φεβρουάριος 6, 2020
Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας
Φεβρουάριος 6, 2020

Η «διάβαση» έχει γίνει λέξη και εικόνα… μαγική στην κυκλοφορία. Και αυτή η ιστορία έχει πολλές πλευρές που αξίζει να τις καταγράψουμε, αυτή τη φορά συνολικά. Αν ξεκινήσουμε από το μπογιάτισμα, μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι πλείστες όσες διαβάσεις έχουν γίνει αόρατες. Κάτι απομεινάρια μπογιάς τις θυμίζουν και η συνήθεια ορισμένων να ακολουθούν τις συνήθειές τους. Κάθε τόσο γίνεται μια εξόρμηση, αλλά φαίνεται ότι δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμη το ανεξίτηλον του πράγματος. Αν συνεχίσουμε με τα σημεία σε κάποια σταυροδρόμια που έχουν οριστεί, σε πλείστα όσα μπορούμε να διαπιστώσουμε πως είναι λάθος. Πάει ο οδηγός να στρίψει κοιτάζοντας για παράδειγμα αριστερά για να ελέγξει την κίνηση των… αντιπάλων αυτοκινήτων και δεξιά του ακριβώς είναι η διάβαση πεζών.

Αν ξεπεράσουμε τα πρώτα εμπόδια, πέφτουμε πάνω στους… οδηγούς. Πολύ λίγοι είναι εκείνοι που δίνουν την προτεραιότητα στον πεζό και πολλοί εκείνοι οι οποίοι είναι σε θέση ακόμη και να πατήσουν γκάζι για να περάσουν… πρώτοι. Οι αρτηριακοί δρόμοι ορισμένες φορές γίνονται καρμανιόλες και από αυτούς δεν ξεφεύγει η Ναυαρίνου όπου πέρα από κάθε λογική σκέψη πλείστοι όσοι οδηγοί δεν βλέπουν μπροστά τους ανθρώπους αλλά… αεροδιάδρομο.

Προχωράμε στις διαβάσεις για άτομα με κινητικά προβλήματα που εξυπηρετούν και πλείστες όσες λειτουργίες ακόμη. Το πρώτο που μπορεί να διαπιστώσει κάποιος είναι ότι σε πάρα πολλά πεζοδρόμια δεν υπάρχουν ή ακόμη παρουσιάζουν και κατασκευαστικά προβλήματα. Αλλά ακόμη και εκεί που υπάρχουν πέφτουν συνήθως θύματα της στάθμευσης των αυτοκινήτων που κλείνουν ουσιαστικά τους διαδρόμους.

Υπό μια έννοια διαβάσεις είναι και τα πεζοδρόμια αλλά αυτό δεν είναι και τόσο… δεδομένο. Γιατί σε πάρα πολλά σημεία αυτά διακόπτονται ουσιαστικά από την προέκταση των καταστημάτων και το άπλωμα των τραπεζοκαθισμάτων που αφήνουν (αν αφήνουν) κάτι λίγους πόντους ελεύθερου χώρου για την κίνηση των πεζών. Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι γίνεται όλο και περισσότερο ελκυστική η ιδέα των πεζοδρόμων, ειδικά όταν είναι φαρδείς και δεν λειτουργούν ως διάδρομοι… καταστημάτων.

Βεβαίως υπάρχει και η ακραία εκδοχή κατάργησης των πεζοδρομίων με τις καταλήψεις από αυτοκίνητα τα οποία χρησιμοποιούν αυτούς τους διαδρόμους ως χώρο για τη στάθμευση έστω και μέρους του οχήματος. Λίγο πέρα από την πλατεία αν βγει κάποιος, δεν θα δυσκολευτεί να το διαπιστώσει.

Μακρύς ο κατάλογος και μπορεί να γίνει ακόμη μακρύτερος. Η υπόθεση «διάβαση» είναι πολιτισμός, σεβασμός στον άνθρωπο και ένδειξη της κυρίαρχης κοινωνικής συμπεριφοράς. Τα σχόλια δικά σας…