Η Αρχαία Στράτος

Δήμος Λευκάδας: Κλιματιζόμενη αίθουσα για την αντιμετώπιση των υψηλών θερμοκρασιών
Αύγουστος 2, 2019
Η Παναγιά
Αύγουστος 2, 2019

Κατά την παράδοση, σε αυτή την πόλη γινόταν η στρατολόγηση των Ακαρνάνων και η συγκρότηση τους σε στρατεύματα. Από εκεί πήρε και το όνομα της, αφού Στράτος σημαίνει συγκέντρωση στρατεύματος.

 

Η Αρχαία Στράτος βρίσκεται Β. του σημερινού χωριού χτισμένη στη Δ. όχθη του Αχελώου, που ήταν το φυσικό σύνορο ανάμεσα στηνΑιτωλία και την Ακαρνανία. Να αναφέρουμε ότι ήταν πλωτός ο Αχελώος κατά την Κλασική και Ελληνιστική εποχή (μέχρι και τις Οινιάδες), όπως μαρτυρά και η παραποτάμια ΝΔ πύλη της πόλης πάνω στην Εθνική οδό. Η Στράτος υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες και καλύτερα οχυρωμένες πόλεις της Ακαρνανίας.Ο λόφος της Στράτου είχε κατοικηθεί ήδη από την Υστεροελλαδική περίοδο (1600-1100 π.Χ). Απέκτησε σημασία λόγω της γεω-στρατηγικής της θέση κατά τον 4ο αιώνα π.Χ οπότε και υπήρξε πρωτεύουσα του Κοινού των Ακαρνάνων έως και το 2ο αι. π.Χ., όταν τη θέση αυτή ανέλαβε το Θύρρειο. Τον 5ο και 4ο αι. π.Χ. γνώρισε μεγάλη ακμή και ως εμπορικό κέντρο της περιοχής. Την πόλη μνημονεύουν και αρχαίοι συγγραφείς για την σπουδαιότητα της, αφού υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες και καλύτερα οχυρωμένες πόλεις. Χαρακτηριστικά, ο αρχαίος Έλληνας ιστορικός Θουκυδίδηςτην χαρακτηρίζει πόλιν μεγίστη της Ακαρνανίας (Θουκυδίδη Ιστορίαι, Βιβλίο 8ο 2.68.4) ενώ ο Πολύβιος ονομάζει Στρατική την εύφορη πεδιάδα που εκτεινόταν έξω από την πόλη, οι ίπποι της οποίας ήταν ονομαστοί και αποτελούσαν πηγή πλούτου. Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου η πόλη συντάχτηκε με τους Αθηναίους και πολιορκήθηκε από τους Σπαρτιάτες χωρίς επιτυχία, πρώτα από τον Αγησίλαο το 391, από τον Κνήμο το 429, και από τον Ευρύλοχο το 426 π.Χ. Τα 379 π.Χ. έχουμε την πρώτη της αναφορά ως πρωτεύουσας του Κοινού των Ακαρνάνων. Η κυριαρχία όμως της Στράτου διακόπτεται το 338 π.Χ όταν η Ναύπακτος γίνεται το κέντρο της Αιτωλικής Συμπολιτείας με αποτέλεσμα την παρακμής της. Ο Βασιλιάς Κάσσανδρος το 314 την κατέλαβε χρησιμοποιώντας την ως οχυρό ενάντια των Αιτωλών, οι οποίοι το 263 π.Χ την προσάρτησαν στην Αιτωλία. Κατά το 169 π.Χ συμμάχησε (μαζί με άλλες Ελληνικές πόλεις) με τους Ρωμαίους ενάντια του Βασιλιά Περσέα της Μακεδονίας και τότε ξεκίνησε η Ρωμαϊκή κυριαρχία.

Υπάρχουν επαρκή και ασφαλή αρχαιολογικά δεδομένα, που μαρτυρούν ότι η Στράτος είχε επιζήσει και κατά την αυτοκρατορική εποχή, πιθανώς ως «πόλις περιοικίς» τηςΝικόπολης. Στην επιβίωσή της είχε συντελέσει, κατά κύριο λόγο, η εξαιρετικά στρατηγική της θέση. Συγκεκριμένα, η πόλη δέσποζε σ’ έναν εκτεταμένο εύφορο κάμπο και έλεγχε τη διάβαση του Αχελώου ποταμού, απ’ όπου περνούσε υποχρεωτικά ο σημαντικός ρωμαϊκός δρόμος Απολλωνίας -Βουθρωτού -Φωτικής -Νικόπολης -Αμβρακίας -Αθήνας. [1]

Στη θέση όπου βρίσκεται το σύγχρονο νεκροταφείο του χωριού, βρισκόταν ένα από τα νεκροταφεία της αρχαίας πόλης χωρίς να έχει όμως ανασκαφθεί πλήρως. Διάσπαρτοι τάφοι έχουν επίσης ανασκαφεί στα ΒΔ και Ν, εξωτερικά της οχύρωσης της αρχαίας πόλης. Μερικοί από αυτούς είναι μακεδονικού τύπου. Συστηματικές ανασκαφές στην αρχαία πόλη (αρχαία αγορά, θέατρο) και οργανωμένη επιφανειακή έρευνα της ευρύτερης περιοχής (Στρατική) διεξήχθησαν από το 1989-1996 σε συνεργασία της ΣΤ΄ ΕΠΚΑ Πατρών (Δρ. Λάζαρος Κολώνας) και τουΓερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου (καθηγ. Ε.-L. Schwandner).

 

Το θέατρο της Στράτου, στο ανατολικό του διατειχίσματος τμήμα της αρχαίας πόλης, χρονολογημένο στο τέλος του 4ου αι. π.Χ., αποτελεί το μεγαλύτερο σε χωρητικότητα της Αιτωλοακαρνανίας, αφού η χωρητικότητά του ήταν περίπου 7.000 ατόμων. Είναι σκαλισμένο ολόκληρο στο φυσικό βράχο (γκριζοπράσινος ψαμμιτόλιθος). Στο ημικυκλικό κοίλο του σώζονται 28 σειρές εδωλίων, ενώ στις 11 κλίμακές του, που διαιρούν το κοίλο σε 12 κερκίδες, και στον αγωγό, που περιβάλλει την κυκλική ορχήστρα του, έχει χρησιμοποιηθεί λευκή, ασβεστολιθική πέτρα Λεπενούς. Διαιρείται σε άνω και κάτω διάζωμα. Στην ορχήστρα του σώζεται προεδρία με ερεισίνωτα και ερεισίχειρα (οι οποίες προοριζόταν για τον ιερέα του Διονύσου και τους ανώτερους κρατικούς λειτουργούς) και τρεις βωμοί, ενώ στη σκηνή του διακρίνονται τρεις κατασκευαστικές φάσεις, οι οποίες ακολουθούν την εξέλιξη του αρχαίου ελληνικού θεάτρου. Στα Ν του θεάτρου υπάρχει ισχυρός αναλημματικός τοίχος και αρχαίος δρόμος που οδηγούσε σε αυτό. Το θέατρο είχε εντοπίσει από το 1805 ο W. Leake. Πρώτες ανασκαφές σε αυτό έγιναν από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή. Κατόπιν το μνημείο επιχώθηκε έως τη δεκαετία του ΄90, οπότε και ολοκληρώθηκε ανασκαφικά η έρευνά του, την περίοδο 1989-1996, με τη συνεργασία της ΣΤ΄ ΕΠΚΑ Πατρών (Δρ. Λάζαρος Κολώνας) και του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου (καθηγ. Ε.-L. Schwandner).

 

Το ιερό του Δία στην Στράτο ήταν λατρευτικό και πολιτικό κέντρο όλων των Ακαρνάνων. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο εντός της ακρόπολης. Ο ναός του Στρατίου Διός (προστάτη Θεό των Στρατίων) είναι περίφημος δωρικός διαστάσεων 34,47 μ. X 15,41 μ., με 6 κίονες στη στενή και 11 στη μακριά πλευρά του. Κτίστηκε μεταξύ 321-312 π.Χ, εξ΄ ολοκλήρου από ντόπιο σκληρό ασβεστόλιθο έμεινε όμως ημιτελές λόγω πολεμικών συγκρούσεων με τους Αιτωλούς. Διαιρούνταν σε σηκό, πρόναο και οπισθόδομο. Οι κίονες του σηκού ήταν τοποθετημένοι κοντά στον τοίχο του. Πιθανότατα ένα μέρος του σηκού ήταν υπαίθριο, ενώ η οροφή στηριζόταν από οκτώ εσωτερικούς κίονες. Όλοι του οι κίονες παρέμειναν αράβδωτοι, γεγονός που πιθανότατα υποδηλώνει πως ο ναός έμεινε ημιτελής. Οι μετόπες του θα πρέπει να ήταν ζωγραφιστές. Στα ΝΑ του ναού δεσπόζει ο βωμός και βάσεις αναθημάτων. Οι πρώτες ανασκαφές του ναού διεξήχθησαν τα χρονικά διαστήματα 1892-1913 και το 1924 από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή, οπότε και αυτός δημοσιεύτηκε, μαζί με τις επιγραφές που βρέθηκαν εκεί. Η σημαντικότερη μελέτη του μνημείου ωστόσο (και η σωστότερη αποκατάστασή του) δημοσιεύτηκε το 1925 από τον Α. Ορλάνδο.

Η αρχαία πόλη της Στράτου περιβάλλονταν από οχυρώσεις που υπολογίζονται σε 7,4 χλμ προστατεύοντας τέσσερις λόφους και τρεις κοιλάδες. Από το Θουκυδίδη (Β, 80) χαρακτηρίζεται ως πόλη μεγίστη. Είναι κτισμένη εξ΄ ολοκλήρου κατά το ψευδοϊσόδομο σύστημα και χρονολογείται τον 5ο αι. π.Χ., ενώ δεν αποκλείεται κάποιες επισκευές της οχύρωσης να έγιναν στον 4ο αι. π.Χ. Περιελάμβανε 22 πύλες και 55 ορθογωνικούς πύργους. H Ν-κεντρική πύλη της πόλης, διαμορφωμένη στον τύπο της ορθογωνικής εξωτερικής αυλής, οδηγούσε -μέσω μιας κύριας οδικής αρτηρίας- στο δυο πλατώματα της αρχαίας αγοράς. Σημαντική είναι και η παραποτάμια πύλη της πόλης με το οριζόντιο υπέρθυρό της. Εσωτερικό διατείχισμα, μήκους 850 μ. περίπου, χώριζε την πόλη (για λόγους επιπλέον ασφάλειας) σε δυο μέρη. Στο Δ τμήμα της βρισκόταν ο ναός του Δία και η Αγοράκαι στο Α το θέατρό της. Στο βορειότερο άκρο της οχύρωσης υπήρχε η ακρόπολη, στην οποία υπάρχουν και ισχνά ίχνη βυζαντινής κατοίκησης.

Η αγορά της αρχαίας Στράτου αποτελούσε το εμπορικό, πολιτικό και διοικητικό κέντρο της πόλης και ήταν περίκλειστη. Η πλατεία της, κτισμένη σε δυο πλατώματα στη δυτική πλευρά του διατειχίσματος, περιβάλλονταν στα βόρεια, στα δυτικά και στα ανατολικά από στοές, ενώ η είσοδός της ήταν στα Ν (πρόσβαση μέσω της Ν-κεντρικής πύλης της πόλης). Οι στοές αυτές ήταν του λεγόμενου τύπου της ΒΔ Ελλάδος, είχαν δηλαδή μόνο στο πρόσθιο μέρος τους παραστάδες και μετά από 4-6 μ. βάθος τοποθετούνταν οι κίονες. Λίγο πιο ανατολικά (και ΒΑ της ανατολικής στοάς) ήταν κτισμένο και το βουλευτήριο της πόλης, ένα ορθογώνιο οικοδόμημα, με εσωτερικούς κίονες για τη στήριξη της τετράρριχτης στέγης του και με καθίσματα στις τέσσερις πλευρές του. Στην πλατεία της Αγοράς εντοπίστηκαν επίσης ένα ημικυκλικό βάθρο ανδριάντων, μια αναθηματική εξέδρα και άλλα σημαντικά αναθήματα. Σχεδόν στο κέντρο της αγοράς δεσπόζει ένας βωμός για τις θυσίες ζώων. Ακριβώς δίπλα του σώζεται ο κρίκος που προοριζόταν για το προσωρινό δέσιμο των ζώων. Σχεδόν εφαπτόμενη στη δυτική στοά και στα ΝΔ της Αγοράς υπάρχει και ορθογώνια περίστυλη κρήνη. Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών στα Ν της αγοράς βρέθηκαν επίσης και ίχνη μεταγενέστερων (βυζαντινών) οικιών. Πρώτες ανασκαφές στην αρχαία αγορά της Στράτου έγιναν από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή (στη Δυτική στοά της). Η ανατολική Στοά της Αγοράς ανασκάφηκε από το Ν. Ζαφειρόπουλο το 1958. Οι συστηματικές ανασκαφές συνεχίστηκαν την περίοδο 1989-1996 με τη συνεργασία της ΣΤ΄ ΕΠΚΑ Πατρών (Δρ. Λάζαρος Κολώνας) και του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου (καθηγ. Ε.-L. Schwandner).

 

 

 

Στην Ακαρνανία, στον τόπο που βρίσκεται  δυτικά της κοίτης του ποταμού Αχελώου, βρίσκεται η Αρχαία Στράτος. Η πόλη Στράτος στην αρχαιότητα ήταν Πρωτεύουσα των αρχαίων Ακαρνάνων, γεγονός που οφείλεται στη νευραλγική γεωγραφική και στρατιωτική της θέση. Ο Θουκυδίδης την χαρακτηρίζει «πόλιν μεγίστη της Ακαρνανίας». Την εύφορη Ακαρνανική πεδιάδα στην οποία εκτεινόταν η Αρχαία Στράτος ο Πολύβιος ονομάζει «Στρατική».

Η περιοχή είχε κατοικηθεί από την υστεροελλαδική εποχή. Η πόλη όμως της Στράτου άρχισε να αποκτά σημασία από τον Ε΄ π.Χ. αιώνα. Το 429 π.Χ. και το 391 π.Χ. την πολιόρκησαν χωρίς επιτυχία οι Σπαρτιάτες. Ο Σπαρτιάτης Ευρύλοχος πέρασε το 426 π.Χ. κάτω από τα τείχη της χωρίς να τολμήσει να την προσβάλει. Ογδόντα περίπου χρόνια αργότερα την κατέλαβε ο Βασιλιάς της Μακεδονίας Κάσσανδρος και το 263 π.Χ. οι Αιτωλοί. Το 188 π.Χ. την κυρίεψαν οι Ρωμαίοι. Η παρακμή της άρχισε μετά την ίδρυση της Νικόπολης.

Η αρχαία Στράτος αποτελεί σήμερα σημαντικό αρχαιολογικό τόπο.  Στην περιοχή σώζονται  μέρος των μεγαλόπρεπων τειχών της,  ερείπια του ναού του Στρατίου Διός και του Βουλευτηρίου και το αρχαίο θέατρο της πόλης, χωρητικότητας περίπου 7.000 ατόμων

Ο ναός του Στρατίου Διός

Ο Στράτιος Δίας αποτελούσε τον πολιούχο και προστάτη Θεό των Στρατίων. Ο ναός ήταν χτισμένος σε περίοπτη θέση δυτικά της πόλης, μέσα στην οχυρωμένη περίμετρο της πόλης. Οικοδομήθηκε μετά το 338 π.Χ. και πριν το 314 π.Χ.. Πρόκειται για Ναό δωρικού ρυθμού, λίγο μεγαλύτερο από τον αθηναϊκό ναό του ΄Ηφαιστου («Θησείο»). Σήμερα σώζονται πέντε σφόνδυλοι των κιόνων της βόρειας πλευράς και τμήμα ενός της ανατολικής. Το δομικό υλικό του ναού είναι ο γκρίζος σκληρός ασβεστόλιθος.

 

Το αρχαίο θέατρο

Το αρχαίο θέατρο της Στράτου έχει οικοδομηθεί ανατολικά του διατειχίσματος, πολύ κοντά στην αρχαία Αγορά με την οποία συνδεόταν με βαθμιδωτό δρόμο. Βρίσκεται σε κλειστή χαμηλή πλαγιά με θέα τον ποταμό Αχελώο. Το θέατρο οικοδομήθηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. και βασικό του υλικό είναι ο γκριζοπράσινος ψαμμόλιθος και ο λευκός ασβεστόλιθος. Πλέον σώζονται οι θεμελιώσεις τόσο του κοίλου και της ορχήστρας, όσο και της σκηνής και του προσκηνίου, αν και δε βρίσκονται σε πολύ καλή κατάσταση. Είναι το μεγαλύτερο σωζόμενο θέατρο της Αιτωλοακαρνανίας. Το θέατρο είχε εντοπίσει ήδη από το 1805 ο W. Leake, αλλά η σχετική ανασκαφή και μελέτη έγινε μεταξύ 1990 και 1996 υπό τον Λ. Κολώνα.

Η Αιτωλοακαρνανία, ένα από τα σημαντικότερα τμήματα του Ελλαδικού χώρου, για πολλά χρόνια έμεινε στο περιθώριο της ιστορικής και αρχαιολογικής έρευνας. Ίσως το απόμερο της περιοχής ή το γεγονός ότι βρέθηκε έξω από τους μεγάλους θορύβους της ιστορίας συνετέλεσε σ΄ αυτήν την περίεργη ερευνητική μοναξιά. Και όμως ο χώρος αυτός υπήρξε σημαντικός. Καθώς ήταν κομβικό σημείο ποικίλων φυλετικών και πολιτιστικών συναντήσεων, έκανε νωρίς την ιστορική του παρουσία και συνετέλεσε αποφασιστικά στη διαμόρφωση του ιστορικού γίγνεσθαι της πατρίδας μας. Πληθώρα ιστάμενων μνημείων, οχυρώσεις, ιερά, ακροπόλεις, μαρτυρούν την εξέλιξη και τον πολιτισμό του αρχαίου κόσμου. Αψευδής μάρτυρας της παραπάνω διαπίστωσης αποτελεί η ύπαρξη αρχαίων θεάτρων που πέρα των άλλων σηματοδοτεί και το πολιτιστικό γίγνεσθαι της περιοχής. Μέχρι σήμερα έχουν αποκαλυφθεί πέντε θέατρα, είναι γνωστή η θέση ενός ακόμη έκτου και πιθανολογείται η ύπαρξη ενός εβδόμου. Ανήκουν στις πόλεις Οινιάδες, Στράτο, Μακύνεια, Καλυδώνα, Πλευρώνα, Αμφιλοχικό Άργος. Από τα θέατρα αυτά το πρώτο έχει πλήρως ερευνηθεί και δημοσιευθεί, ενώ το δεύτερο, αν 3 και έχει ερευνηθεί και μελετηθεί, εκκρεμεί η δημοσίευση της μελέτης του. Τα τρία θέατρα Μακύνειας, Καλυδώνας, Πλευρώνας βρίσκονται στο στάδιο της έρευνας και μελέτης, γι’ αυτό και τα στοιχεία που παρέχονται έχουν προκαταρκτικό χαρακτήρα. Το θέατρο του Αμφιλοχικού Άργους δεν έχει ερευνηθεί, γι’ αυτό και περιοριζόμαστε σε απλή αναφορά της θέσης, όπου είναι ορατά διάσπαρτα αρχιτεκτονικά μέλη του (εδώλια κλπ). Ακολουθεί συνοπτική περιγραφή κάθε θεάτρου, καθώς και πίνακας με τις εργασίες που πρέπει να γίνουν για την προστασία, έρευνα και ανάδειξή τους. 4 ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΡΑΤΟΥ Η πρώτη πρωτεύουσα της Ακαρνανίας, η Στράτος, είναι κτισμένη σε επαφή με τη δυτική όχθη του Αχελώου, στα σύνορα με την Αιτωλία. Ο Θουκυδίδης την χαρακτηρίζει «μεγίστη». Από τις αρχαιολογικές έρευνες που έχουν γίνει κατά καιρούς διαπιστώθηκε ότι τόσο η θέση της πόλης όσο και η ευρύτερη περιοχή της κατοικήθηκαν ήδη από τα προϊστορικά χρόνια. Η διατηρούμενη σήμερα οχύρωσή της χρονολογείται από τον 5ο αι. π.Χ.. Επίσης, από τις πρόσφατες έρευνες ήλθαν στο φως οικοδομήματα της Αγοράς και το θέατρο της πόλης. Κατά τη διάρκεια παλαιότερων ερευνών Γάλλων αρχαιολόγων αποκαλύφθηκε ο ναός του Στρατίου Διός, ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της Δυτικής Ελλάδας. Το θέατρο του Στράτου είναι το μεγαλύτερο από τα πέντε έως σήμερα αποκαλυφθέντα θέατρα του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Έχει κτιστεί σε χαμηλή πλαγιά με θέα προς τον Αχελώο ποταμό και την κοιλάδα του. Βρίσκεται εντός των τειχών της πόλης, ανατολικά του διατειχίσματος και πολύ κοντά στην αγορά της. Η κατασκευή του χρονολογείται στον 4ο αι. π.Χ. Ανακατασκευές και επιδιορθώσεις, κυρίως όσον αφορά στο σκηνικό οικοδόμημα, έγιναν στον 3ο και 2ο αι. π.Χ. Το θέατρο είναι δομημένο από γκριζοπράσινους ντόπιους ψαμμιτόλιθους, ενώ η κρηπίδα της περιφέρειας της ορχήστρας και ο αποχετευτικός αγωγός είναι κατασκευασμένα από λευκό ασβεστόλιθο. Το κοίλο διαιρείται με 12 κλίμακες σε 11 κερκίδες, ενώ δεν υπάρχει διάζωμα. Σώζονται τουλάχιστον 33 σειρές εδωλίων. Η χωρητικότητά του υπολογίζεται σε 6.000 θεατές. Στην πρώτη σειρά των εδωλίων σώζονται οι «προεδρίες». Η ορχήστρα, διαμέτρου 15,50 μ. περίπου, πλαισιώνεται από λίθινο κράσπεδο και αποχετευτικό αγωγό απορροής των ομβρίων υδάτων καλυμμένο με πλάκες. Τα θραύσματα τριών «προεδριών» που σώζονται στην ορχήστρα ανήκουν στην τελευταία φάση χρήσης του θεάτρου που χρονολογείται στον 2ο αι. π.Χ. Από το σκηνικό οικοδόμημα σώζονται τα θεμέλια προσκηνίου, τμήματα των ραμπών ανόδου στη σκηνή και τα παρασκήνια. Το θέατρο του αρχαίου Στράτου δυστυχώς εμφανίζει πολλά προβλήματα στατικότητας των δομικών του στοιχείων, κυρίως των εδωλίων, τα οποία για να αντιμετωπιστούν πρέπει να γίνουν οι ακόλουθες εργασίες: 5 ΠΕΔΙΟ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ – ΣΤΑΔΙΟ ΜΕΛΕΤΗΣ – ΚΟΣΤΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ – ΣΤΑΔΙΟ ΕΡΓΑΣΙΩΝ – ΣΩΣΤΙΚΕΣ ΚΟΣΤΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ – ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ 1. Κατασκευή αποστραγγιστικής τάφρου εξωτερικά του κοίλου για την εκτροπή των υπογείων υδάτων που κατά τη χειμερινή περίοδο εκρέουν στο κοίλο 2. Στερέωση και ανάταξη των σωζομένων κερκίδων 3. Συμπλήρωση, όπου είναι εφικτό, των εδωλίων των κερκίδων 4. Στερέωση και ανάταξη των στοιχείων του σκηνικού οικοδομήματος 5. συντήρηση και στερέωση των προεδρειών, των βάθρων καθώς και των ραμπών ανόδου του προσκηνίου ΣΤΑΔΙΟ ΜΕΛΕΤΗΣ – ΚΟΣΤΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ – ΣΤΑΔΙΟ ΕΡΓΑΣΙΩΝ Υπάρχει λεπτομερής σχεδιαστική και τοπογραφική αποτύπωση των επιμέρους δομικών στοιχείων του θεάτρου από το Γερμανικό Αρχ
αιολογικό Ινστιτούτο, καθώς επίσης και σχεδιαστικές αναπαραστάσεις των οικοδομικών φάσεων του σκηνικού οικοδομήματος ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΟΣΤΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ Θα προσδιορισθεί μετά την ολοκλήρωση της σύνταξης της Μελέτης και την έγκρισή της από το ΥΠΠΟ 6 ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ Θα προκύψει μετά την ολοκλήρωση των παραπάνω εργασιών ΣΤΑΔΙΟ ΜΕΛΕΤΗΣ – ΚΟΣΤΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ – ΣΤΑΔΙΟ ΕΡΓΑΣΙΩΝ – ΠΡΟΒΟΛΗ – ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΚΟΣΤΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ – ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ – ΣΤΑΔΙΟ ΜΕΛΕΤΗΣ – ΚΟΣΤΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ – ΣΤΑΔΙΟ ΕΡΓΑΣΙΩΝ – ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΧΡΗΣΗ ΚΟΣΤΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ – 7 Αεροφωτογραφία του θεάτρου και της Αγοράς της αρχαίας Στράτου Αρχαίο θέατρο Στράτου. Άποψη από Δ. 8 Λεπτομέρεια της ορχήστρας του θεάτρου της αρχαίας Στράτου Θέατρο Στράτου. Γενική άποψη 9 Αρχαίο θέατρο Στράτου. Κάτοψη και σχεδιαστική αναπαράσταση οικοδομική φάσης Ι Αρχαίο θέατρο Στράτου. Κάτοψη και σχεδιαστική αναπαράσταση οικοδομική φάσης ΙΙ Αρχαίο θέατρο Στράτου. Κάτοψη και σχεδιαστική αναπαράσταση οικοδομική φάσης ΙΙΙ

 

Τα τείχη

Τα τείχη αποτέλεσαν το σημαντικότερο στοιχείο της άμυνας της Αρχαίας Στράτου. Η περίμετρος των τειχών υπολογίζεται στα 7,4 χλμ. και προστάτευαν τέσσερις μεγάλους λόφους και τρεις κοιλάδες. Χρονολογούνται στα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ.

Ο αρχαιολογικός χώρος απέχει από την εθνική οδό περίπου 300 μέτρα, η σήμανση είναι ελλιπής. Οι καθημερινοί επισκέπτες της Στράτου μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού και αυτοί μόνον το καλοκαίρι. Όλος ο χώρος  είναι αφύλακτος και φαίνεται εγκαταλελειμμένος. Ο επισκέπτης του χώρου εύκολα θα παρατηρήσει ότι υπάρχουν διάσπαρτα πάρα πολλά όστρακα που μπορεί ο καθένας να «συλλέξει». Η πρόσβαση στο ναό του Στρατίου Διός δεν είναι καθόλου εύκολη. Για τον φωτισμό που θα αναδείκνυε τον χώρο ούτε συζήτηση. Η κατάσταση που επικρατεί είναι   αποκαρδιωτική.

Πριν αρκετά χρόνια  ο Ροταριανός Όμιλος Αγρινίου με πρωτοβουλία των τότε μελών του Τάκη Μελισσινού και Μάκη Πολίτη είχε φιλοδοξήσει να συμβάλλει στην αναστύλωση του αρχαίου ναού του Στρατίου Διός. Επ ευκαιρία μάλιστα της διοργάνωσης τότε στο Αγρίνιο του Πανελληνίου Συνεδρίου των Ροταριανών Ομίλων είχε εξαγγελθεί η δημιουργία Ροταριανού Ιδρύματος, που θα ήταν ο φορέας του έργου. Δυστυχώς η προσπάθεια έμεινε μόνο στα χαρτιά και η αναστύλωση του ναού, του οποίου λέγεται ότι υπάρχουν όλα τα αρχιτεκτονικά μέλη, ματαιώθηκε.

 

Πηγή:

http://www.diazoma.gr/200-Stuff-06-Theatres/DataSheet-Aitoloakarnania-Stratoy.pdf

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%BF%CF%82_%CE%91%CE%B9%CF%84%CF%89%CE%BB%CE%BF%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BD%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1%CF%82

http://www.stratos-agriniou.gr/index.php/stratos/arxaia/arxaia

http://www.cityofagrinio.gr/city/stratos/stratos.html

http://www.epoxi.gr/seeing17.htm

• ΣΙωάννης Γ. Νεραντζής, Η Αρχαία Στρατική Ακαρνανίας. Μνημειακή τοπογραφία, επιγραφές, αρχαιολογικά ευρήματα, εκδόσεις Αγριώνιον Αρχείον Αρχαιολογίας & Ιστορίας Δ. Στερεάς Ελλάδος. Αγρίνιο 1997.

τοιχεία πάρθηκαν και από άρθρο του φοιτητή Μπέρδου Αθανασίου-Φοίβου με τίτλο Ξανα – ανακαλύπτοντας την αρχαία Ακαρνανική πόλη Στράτου, 11 Νοεμβρίου 2009, Αριθμός φύλλου 2084. Εφημερίδα Μαχητής Αιτωλοακαρνανίας.

  1. Άλμα πάνω Δ. Κ. Σαμσάρης, Η Άκτια Νικόπολη και η «χώρα» της (Νότια Ήπειρος-Ακαρνανία). Ιστορικογεωγραφική και επιγραφική συμβολή, Θεσσαλονίκη 1994, σ. 125-126