Ένας Θρακικός βασιλικός τάφος, πιθανόν του Γέτη ηγεμόνα Δρομιχαίτη

Αγρίνιο: Ξεκινά η εκπαίδευση νέων κτηνοτρόφων από το πρόγραμμα «Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά»
Φεβρουάριος 27, 2020
Απόφαση Αναστολής Λειτουργίας Σχολείων στις 28/2/2020
Φεβρουάριος 27, 2020

{"subsource":"done_button","uid":"51CE5AC7-7DA8-45CD-9440-639E75D601A5_1582816543890","source":"other","origin":"gallery","source_sid":"51CE5AC7-7DA8-45CD-9440-639E75D601A5_1582816543898"}

Ένας Θρακικός βασιλικός τάφος, πιθανόν του Γέτη ηγεμόνα Δρομιχαίτη. Ανακαλύφθηκε το 1982 κοντά στο χωριό Sveshtari της Β.Α. Βουλγαρίας και χρονολογείται το πρώτο τέταρτο του 3ου αιώνα π.Χ.

Είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Ένα εξαιρετικά σπάνιο και πολύ καλά διατηρημένο μνημείο της επιτύμβιας αρχιτεκτονικής που περιέχει αξιόλογα στοιχεία όσον αφορά την ποιότητα και το ύφος της γλυπτικής και της ζωγραφικής τους.Αντανακλά τις θεμελιώδεις δομικές αρχές των κτιρίων της Θρακικής λατρείας αλλά είναι επίσης αξιοσημείωτο το γεγονός ότι αντιπροσωπεύει την τοπική τέχνη, την εμπνευσμένη από τον Ελληνισμό. Αποτελείται από ένα διάδρομο και τρεις αίθουσες , όπου κάθε θάλαμος καλύπτεται με ξεχωριστό θόλο.Το σώμα του νεκρού θεοποιημένου ηγεμόνα τοποθετήθηκε στον κεντρικό θάλαμο με τη μορφή ναϊσκου, στο πιο ιερό μέρος του τάφου που τον απομονώνει από τον υπόλοιπο χώρο.

Αποτελεί μια αξιοσημείωτη παρουσίαση του πολιτισμού των Γετ[ών](https://en.wikipedia.org/wiki/Getae) , ενός Θρακικού λαού που έρχονταν σε επαφή με τους [Ελληνιστικούς](https://en.wikipedia.org/wiki/Hellenistic) και τους [Υπερβορειους](https://en.wikipedia.org/wiki/Hyperborean) κόσμους, σύμφωνα με τους αρχαίους γεωγράφους. Έχει ένα αρχιτεκτονικό διάκοσμο, που μιμείται τη ρύθμιση ενός σπιτιού με περιστύλιο: πέντε ημικίονες και δέκα γλυπτά με Καρυάτιδες πολύχρωμες που φορούν ένα χιτώνα σε σχήμα ανάποδου ανθέμιου. Οι 10 αυτές γυναικείες μορφές σκαλιστές στον κεντρικό θάλαμο και η διακόσμηση του τυμπάνου, είναι τα μόνα παραδείγματα αυτού του τύπου που έχουν βρεθεί μέχρι στιγμής στα θρακικά εδάφη.Η αρχική πολυχρωμία με ώχρα, καφέ, μπλε, κόκκινο και λιλά αποχρώσεις έχει διατηρηθεί και προσθέτει περισσότερο στην μαγευτική γοητεία μιας εκφραστικής σύνθεσης. Όπου τα ανθόμορφα κορίτσια που με τα χέρια τους είναι σαν να στηρίζουν, το επιστύλιο και το διάζωμαμε με τα τρίγλυφα και τις μετώπες,δημιουργούν την εικόνα μιας χορωδίας πενθουσών που έχει παγώσει σε αφηρημένες τελετουργικές θέσεις χορού.Στο βόρειο-δυτικό τύμπανο,(2ο σχόλιο), στον τοίχο απέναντι από την είσοδο, υπάρχει μια τοιχογραφία που απεικονίζει τον θανόντα ως ήρωα, ο οποίος, με την παρουσία πολλών προσώπων, προχωρεί έφιππος προς την κεντρική φιγούρα μιας θεότητας που ετοιμάζεται να τον στεφανώσει με ένα δάφνινο στεφάνι. Σκελετικό υλικό που βρέθηκε κατά τη διάρκεια ανασκαφών μαρτυρά τις θυσίες αλόγων που συνόδευσαν τις ταφικές τελετές. Κάποιες από τις Καρυάτιδες έμειναν ημιτελείς, καθώς και η τοιχογραφία. Οι καλλιτέχνες δεν πρόλαβαν να ολοκληρώσουν το έργο τους, ίσως γιατί ο θάνατος του τιμώμενου νεκρού πιθανόν να ήταν ξαφνικός.