ΕΙΣΗΓΗΣΗ Γ.ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΚΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ

ΕΝ ΣΥΡΜΩ 2017: Η τέχνη της φύσης στα Καλάβρυτα, το Διακοπτό τιμά τους δύο μεγάλους καλλιτέχνες Διονύση Παπαγιαννόπουλο και Γιάννη Σπυρόπουλο, το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Μαΐου
Μάιος 27, 2017
Στήριξε την ελληνική υποψηφιότητα που μπορεί να αλλάξει τη Μεσόγειο
Μάιος 31, 2017

ΕΙΣΗΓΗΣΗ Γ.ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ

 Είναι γεγονός πως η  υπόθεση της επιχειρούμενης εκτροπής του Αχελώου πόταμου στην Θεσσαλία έρχεται από πολύ μακριά και συγκεκριμένα από τα μέσα σχεδόν του προηγούμενου αιώνα για να λάβει σάρκα και οστά την δεκαετία του 1980 από τις κυβερνήσεις της εποχής εκείνης.

Βέβαια την εποχή εκείνη, αλλά και μετέπειτα και παρά τις προσπάθειες των Ελληνικών κυβερνήσεων, η Ευρωπαϊκή Ένωση αρνείται να χρηματοδοτήσει το έργο και παρά τις διαφοροποιήσεις του τόσο στο φυσικό αντικείμενο όσο και στην σκοπιμότητα του.

Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα  στον Νομό Αιτωλοακαρνανίας αρχίζει να οργανώνεται  από την αρχή της δεκαετίας του 90 ένα κίνημα κατά τη εκτροπής, επιστέγασμα του όποιου ήταν η σύσταση και η λειτουργία  μέχρι και σήμερα της Συντονιστικής  Επιτροπής φορέων του Νομού Αιτωλοακαρνανίας κατά της εκτροπής του Αχελώου Ποταμού.

Έκτοτε η επιτροπή αυτή συνιστά ένα διαχρονικό σχήμα στο οποίο συμμετάσχουν Αυτοδιοικητικοί , Οικονομικοί ,Τεχνικοί, Επιχειρηματικοί, Αγροτικοί και περιβαλλοντικοί φορείς του τόπου μας, με κύρια και μοναδική αποστολή την  αποτροπή της καταστροφικής εκτροπής του Αχελώου ποταμού στην Θεσσαλία.

Ένα έργο φαραωνικής σύλληψης και εκτέλεσης, με ολέθριες και μη αναστρέψιμες επιπτώσεις στο Φυσικό και Ανθρωπογενές περιβάλλον, την Εθνική και Αγροτική Οικονομία.

Ένα έργο που συνιστά εκτροπή της λογικής και για το οποίο έχουν δαπανηθεί και σπαταληθεί αμέτρητοι φυσικοί και οικονομικοί πόροι με αποκλειστική ευθύνη της Πολιτείας και με γνώμονα μικροπολιτικά  συμφέροντα και μόνο.

 

 

 

 

 

Και σε αυτή την κατεύθυνση γνωστές και  οι πολυποίκιλες μεθοδεύσεις όλων των Ελληνικών κυβερνήσεων , όπως επίσης και οι αντιστάσεις αυτών που ήταν και είναι αντίθετοι  στα έργα της εκτροπής σθεναρές.

Δυστυχώς όμως αυτή η πρακτική της Ελληνικής Πολιτείας για την μεθόδευση  της εκτροπής και παρά τις πέντε ακυρώσεις των διαφόρων φάσεων του έργου που πετύχαμε από το ΣΤΕ συνεχίζεται και στις μέρες  μας

Το πρόσχημα αυτή την φορά  είναι   οι διφορούμενες και μη επαρκώς τεκμηριωμένες προτάσεις που περιέχονται    στα πρόσφατα ( 18-9-2014 ) σχέδια  διαχείρισης  των λεκανών απορροής υδάτων της  Δυτικής Στερεάς Ελλάδος και Θεσσαλίας, οι οποίες με έμμεσο τρόπο προσπαθούν να ξεπεράσουν την υφιστάμενη νομιμότητα και πραγματικότητα για να συνεχίσουν το έργο.

Αναμφίβολα πρόκειται για  μια εξέλιξη συνέχεια των προηγούμενων κυβερνητικών πρακτικών και μεθοδεύσεων οι οποίες προκειμένου να προχωρήσουν το καταστροφικό έργο της  εκτροπής  το παρουσίαζαν πότε σαν ενεργειακό, πότε σαν αρδευτικό, αλλά και πότε σαν περιβαλλοντικό.

Μπροστά λοιπόν   σε αυτά τα καινούργια δεδομένα η  Συντονιστική  Επιτροπή φορέων του Νομού Αιτωλοακαρνανίας κατά της εκτροπής του Αχελώου, με την νέα της πλέον σύσταση και  αμέσως μετά την επίσημη δημοσίευση  των σχεδίων   διαχείρισης  των λεκανών απορροής υδάτων της  Δυτικής Στερεάς Ελλάδος και Θεσσαλίας ( 18-9-2014 ) κατέθεσε αίτηση ακύρωσης τους στο ΣΤΕ.

Αρχικά η εκδίκαση αυτής της  αίτησης  ακύρωσης ενώπιον  του ΣΤΕ ορίστηκε για τις 3 Φεβρουαρίου 2016 για να αναβληθεί όμως υστέρα και από την αλλαγή της κυβέρνησης στις αρχές του 2015.

 

 

 

 

 

 

Στην συνέχεια και μέσα από την συνεχή ενεργοποίηση ης Συντονιστικής Επιτροπής μας διαμορφώθηκε και σε κυβερνητικό επίπεδο ένα κλίμα κατά της εκτροπής το όποιο επιβεβαιώθηκε με τον πιο επίσημο τρόπο στην συνάντηση που είχαμε τον Μάρτιο του 2016 με την τότε πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Ενεργείας κι Περιβάλλοντος, ήτοι τους  κους Π. Σκουρλέτη  και Ι.Τσιρωνη

Στην συνάντηση εκείνη μπήκε για πρώτη φορά εκ μέρους της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου το θέμα της αναθεώρησης των σχεδίων  διαχείρισης  των  υδάτων της  Δυτικής Στερεάς Ελλάδος και Θεσσαλίας έτσι  ώστε να απαλειφθούν όλα εκείνα τα δεδομένα που δικαιολογούσαν την συνέχιση του εγχειρήματος της εκτροπής.

Βέβαια η διαδικασία αυτή απαιτούσε και ένα εύλογο χρονικό διάστημα για να ολοκληρωθεί και αυτός ήταν και ο λόγος που  δεν έχει εκδικαστεί μέχρι σήμερα η εκδίκαση  των αρχικών σχεδίων διαχείρισης ενώπιον του ΣΤΕ.

Στην συνέχεια και συγκεκριμένα πριν ένα μήνα περίπου η Συντονιστική μας είχε άλλη μια συνάντηση με τον αρμόδιο υπουργό κο Σ.Φάμελο ο όποιος επιβεβαίωσε την θέση της κυβέρνησης κατά της εκτροπής ενώ μας γνωστοποίησε και το χρονοδιάγραμμα της αναθεώρησης των σχεδίων διαχείρισης με χρονικό ορίζοντα το τέλος του 2017.

Εμείς βέβαια εξακολουθούμε να έχουμε σε ισχύ την προσφυγή μας στο ΣΤΕ κατά των αρχικών σχεδίων προκειμένου να είμαστε σε ετοιμότητα εάν αλλάξει κάτι στην ήδη εκφρασμένη  κυβερνητική πολιτική κατά της εκτροπής του Αχελώου.

Ωστόσο όμως τον τελευταίο καιρό είμαστε μάρτυρες μιας μεθόδευσης θα έλεγα εκ μέρους του αρμόδιου Υπουργείου Ενεργείας και Περιβάλλοντος, προκειμένου να λειτουργήσουν το φράγμα της Μεσοχώρας για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος και αποσυνδέοντας το κατά τα λεγόμενα τους από τα υπόλοιπα έργα της εκτροπής.

Να τονίσουμε όμως ότι το φράγμα της Μεσοχώρας συγκαταλέγεται μεταξύ των έργων της εκτροπής   τα όποια η τελευταία απόφαση 26/2014 τα χαρακτηρίζει μη συμβατά με την βιώσιμη ανάπτυξη ακυρώνοντας στην συνέχεια τους περιβαλλοντικούς όρους του 2006 που δρομολόγησαν την εκτροπή του Αχελώου ποταμού.

Υστέρα  από αυτή την εξέλιξη και επειδή οι μεθοδεύσεις που έχουν υπάρξει μέχρι τώρα για την συνέχιση των έργων της εκτροπής ήταν πολλές και επαρκώς καμουφλαρισμένες έχουμε αρκετές και σοβαρές επιφυλάξεις για την λειτουργία του φράγματος της Μεσοχώρας με ενεργειακό μανδύα αυτή την φορά.

Εμμένουμε στην αρχική μας  θέση  για την οριστική και αμετάκλητη εγκατάλειψη των έργων της εκτροπής με οποιοδήποτε πρόσχημα και συμπαραστεκόμαστε σε όλους όσους αγωνίζονται προς αυτή την κατεύθυνση.

Ο  δίκαιος αγώνας που κάνουμε εδώ και είκοσι πέντε χρόνια περίπου δεν πρόκειται να σταματήσει εάν το  εγκληματικό  και συνεχώς επιχειρούμενο από την Πολιτεία  έργο της εκτροπής, δεν σταματήσει οριστικά και αμετάκλητα.